چندی است از گوشه و کنار دوستان روایت می کنند سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری شرکت می کند .به نظر می رسد که او می بایست پیش از حضور در این صحنه به چند نکته توجه و به صورت شفاف پاسخ دهد.

اول اینکه او می بایست به صورت روشن بیان کند که  هدفش برای حضور در قدرت چیست؟بسیاری می پندارند که او نیز به مانند بسیاری از مسولان دودستی به صندلی قدرت چسبیده است و هم اکنون دلش برای قدرت تنگ شده .حتی برخی ها بر این باورند که او نیز دهان و دوجیب دارد  و برای خوردن و پر کردن جیب های خالی اش که در آن 8 سال پر نشده، دوباره می آید.

دوم اینکه خاتمی فکر حضور دقیقه نودی را از سرش بیرون کند زیرا در این صورت از ترس تب به مرگ دچار می شود و اشتباه هاشمی را تکرار می کند.از سوی دیگر هوادارانش نمی توانند برایش  کاری انجام دهند.به هر حال او باید پیه همه  نوع تخریب را به تنش بمالد و سپس وارد کارزار شود.

سوم اینکه اگر در انتخابات شرکت کند و توسط شورای نگهبان به هر دلیلی  رد صلاحیت شود چه می کند؟اگر ابتدا رد و سپس بر حسب مصلحت نظام  با حکم حکومتی تایید شود چه کار خواهد کرد.

چهارم اینکه خاتمی  برای اینکه هم چوب نخورد و هم پیاز، برای رسیدن به این مقصود چاره ای نیست جز آنکه برای یکدست بودن نظارت و اجرا و جلوگیری از برگزاری یک انتخابات ناسالم تدبیری بیاندیشد در غیر این صورت یا خاتمی باید  به مانند هاشمی به خدا پناه ببرد یا مثل کروبی در خواب اصحاب کهف بماند.به هر حال سیدخندان نباید به روند برگزاری انتخابات خوشبین باشد شاید در انتخابات ۷۶ به هر دلیلی مردم نوشتند خاتمی و عده ای خواندند خاتمی اما امروز با گذشته متفاوت است و دیگر جریانی که هر ۹روز برای او یک بحران ساختند اجازه ورود به عرصه قدرت را نخواهند داد.

پنجم آنکه خاتمی باید به فکر فردای روز انتخابات باشد و به صورتی  رفتار کند  که مردم و یاران در صحنه باقی بمانند و او را تنها نگذارند.

ششم  نکته آن است که  خاتمی می تواند با شفاف سازی اموال شخصی اش فصل جدیدی را در انتخابات ایران  بگشاید.

به نظرم می رسد که بدون در نظر گرفتن  این نکات آمدن خاتمی به مانند عزاداری بر سر قبری است که در آن مرده نیست و در بهترین حالت خاتمی پس از انتخابات همان خاتمی سال 76 است.

پی نوشت:به هر تقدیر درست است که با ورود حاج آقا به عرصه  انتخابات به دلایلی که  در یکی از مطالب گذشته اشاره کردم ، مخالفم اما با این وجود اگر او در این صحنه حضور یابد از وی حمایت می کنم.

 این روزها به این جمله "جان ولتر" بیش از پیش فکر می کنم :"من مخالف اندیشه تو هستم اما حاضرم جان خود را بدهم تا تو آزادنه عقیده ات را بیان کنی !" ...واقعا این جمله چه جایگاهی  در میان مسولان و مردم  جامعه ما دارد اصلا حق اظهارنظر داریم یا نه ....در این روزها  وبلاگ که یکی از شخصی ترین کانال های ارتباطی است مورد  چک و خنثی قرار می گیرد که مبادا برخلاف نظر عده ای در آن نوشته شده باشد ، تازه  برخی ها تقاضای حذف مطلب یا تغییر و تکذیب و گلایه در آن رابطه می کنند."منتسکیو "هم شاید در شرایط ما قرار داشته که  گفته است:" كسي كه حق اظهار نظر و بيان فكر خود را نداشته باشد، موجودي زنده محسوب نمي شود. " یا این جمله دگرش که می گوید: آبادي يك كشور از روي نسبت آزاديش سنجيده مي شود نه از روي حاصلخيزيش . به نظرم می رسد که كسي كه به خود اطمينان دارد به تعريف و تکذیب  كسي احتياج ندارد "  

باورنکردنی اما حقیقی
شاید باور کردن آن برای بسیاری مشکل باشد که اولین همسر محمد رضا شاه, فوزیه, کماکان در قید حیات است. اما این حقیقت دارد.  

سال گذشته خبرگزاری فرانسه از درگذشت ملکه پیشین ایران فوزیه خبر داد, اما پس از ساعاتی معلوم شد تشابه اسمی باعث اشتباه در گزارش شده است. در حقیقت پرنسس مصری که در سن پنجاه و شش سالگی بر اثر بیماری مزمن "ام اس" در بیمارستانی در سویس درگذشت ملکه پیشین ایران نبود. او دختر ملک فاروق پادشاه سابق مصر بود که مانند عمه اش نخستین همسر شاه فقید ایران "فوزیه" نام داشت. و درگذشت برادر زاده "فوزیه" که مانند خود وی "فوزیه" نام داشت اشتباها بعنوان خبر مرگ خود او پخش شد.

فوزیه خواهر ملک فاروق و دختر ملک فواد که در سال 1939 با محمد رضا شاه ولیعهد ایران ازدواج کرده بود اندکی پس از وقایع شهریور 20 و به پادشاهی رسیدن محمدرضا شاه به مصر رفت و دیگر بازنگشت. در سال 1949 جدایی محمدرضا شاه و فوزیه رسما اعلام شد.

فوزیه پس از جدایی از محمد رضا شاه با "اسماعیل شیرین بیگ" وزیر پیشین دفاع مصر ازدواج کرد. او پس از درگذشت شوهر دومش همچنان به زندگی در قاهره ادامه داد و گهگاه برای معاینات پزشکی و دیدار با دخترش شهناز و نواه اش مهناز به سویس میرود. این دیدارها در "مونترو" در منزل اردشیر زاهدی صورت میگیرد که با فوزیه و همچنین شهناز و همسر دومش خسرو جهانبانی دوستی صمیمی دارد. این عکس فوزیه را به اتفاق پسرش حسین شیرین بیگ و نوه اش مهناز زاهدی نشان میدهد. پشت سر فوزیه, عکسی از دوران جوانی او و زمانی که ملکه ایران بود در میان عکسهای متعدد پادشاهان و روسای جمهوری و شخصیتهای برجسته سیاسی جهان دیده میشود.

 تنها فرزند محمدرضا شاه و فوزیه, شهناز, از زمانی که مادرش ایران را ترک گفته بود تا سالها بعد و تا زمانی که همسر اردشیر زاهدی بود و به دعوت پدرشوهرش سپهبد زاهدی, فوزیه به سویس سفر کرد او را ندید. در آن زمان روابط ایران و مصر به علت روی کار آمدن عبدالناصر و عداوت او با شاه و رژیم ایران خوب نبود اما دولت مصر در هر حال به فوزیه اجازه داد تا مصر را ترک کرده و به سویس به دیدن دخترش برود. در زمان ازدواج محمدرضا شاه با فوزیه فرح دیبا یک ساله و محمدرضا شاه 20 ساله بود. اینک 67 سال از ازدواج محمدرضا شاه با فوزیه در قاهره گذشته است و تازیانه بیرحم زمان را اینک میتوان در خطوط چهره  این ملکه پیشین ایران بخوبی نظاره گر بود.